Filosofen, de goede niet te na gesproken en uitzonderingen daargelaten, waren en zijn zelden bezig met de nobele zaak/ taak uw kennis te verdiepen en/ of te verbreden maar bezig met het u opdringen van een hen wenselijk wereldbeeld. Dit met de bedoeling uw handelen en zelfs uw denken te bepalen in ideologische richting.
Als we het over filosofen hebben die uw handelen en doen bedoelden te bepalen, en dan slaan we voor “het gemak” een hele trits over, dan komen we als vanzelf uit bij Karl Marx en Friedrich Engels. Als er al filosofen zijn die een enorme impact hebben gehad op de wereld en zoals wij denken, dan zijn zij het wel.
In theorie staat het socialisme en het uiteindelijke doel, namelijk het communisme, mij al niet aan. Maar het feit wil dat gedurende het tijdsgewricht waarin Marx en Engels hun filosofie/ theorie aan de wereld openbaarde veel mensen uitermate gecharmeerd waren van deze filosofie/ theorie en dit in praktijk wilden brengen.
Men was er zo van gecharmeerd dat men dit incorporeerde in hun eigen denken. Lenin was een van deze mensen. Lenin zou de eerste grondlegger van de Sovjet Unie worden met als direct gevolg de dood van tientallen miljoenen mensen die zich niet konden vinden in zijn ideologische radicale communistische wereldbeeld.
Wat eens een filosofische theorie was werd onder Lenin een sociaal “experiment” met desastreuze gevolgen. Of Marx het zo bedoeld had is nog maar zeer de vraag. Het leide ertoe dat Marx zelf eens opmerkten “Ik ben in geen geval een Marxist”. Hij zag met lede ogen toe dat utopisten aan de haal gingen met zijn filosofie/ theorie.
Marx claimde dat zijn theorie wetenschappelijk van aard was, maar of hij dit zelf geloofden mogen we twijfelen. Hij heeft het waarschijnlijk nooit als staatsvorm bedoeld. Juist vanwege de utopische en pseudo-wetenschappelijke dimensies van zijn theorie. Dat kon niet verhinderen dat zijn theorie religieuze proporties aannam.
Zodra iets in geloven ontaard dan stopt het rationele denken en stelt men dit in dienst van het geloof. We zien het terug bij alle andere grote theologische dan wel non-theologische ideologieën. Men wil het geloven niet in te passen in de werkelijkheid maar men probeert de werkelijkheid aan te passen aan hun overtuiging.
Zelfs als zou je de filosofie van Marx en Engels op niet radicale wijze interpreteren en willen implementeren dan verhinderd de werkelijkheid en de weerbarstigheid van mensen, die zich nu eenmaal niet laten dwingen, het welslagen ervan. Als ideologie met religieuze pretenties was het marxisme van meet af aan failliet.
In het geval van het marxisme zagen we al vroeg in haar ontstaan dezelfde transformatie die we tegenwoordig ook wel binnen het christendom waarnemen. Voor veel christenen valt de evolutieleer niet meer te ontkennen. Reden genoeg om deze te omarmen in aangepaste vorm. Namelijk als soort van “goddelijk” Intelligent Design.
Dit creationisme moet in het geval van christenen verhinderen dat men van het geloof afvalt en het bestaan van een schepper en oppermachtig wezen moeten verwerpen. Een noodgreep waarmee men zich in enigszins gemoderniseerde maar voorbije opvattingen verschanst in de hoop dat de werkelijkheid aan hen voorbij trekt.
Daar waar het christendom door de eeuwen heen gepacificeerd is geraakt daar staat het marxisme, wat dat betreft nog in de kinderschoenen. Vandaar ook dat de “oplossingen” waarmee hard-core marxisten aankwamen om hun geloof in het marxisme te behouden veel minder vredig zijn dan in het geval van het christendom.
Het marxisme, en dan met name het socialistische economische stelsel storten al snel als een kaartenhuis in elkaar. Zij die de kans kregen verkozen het kapitalisme boven het socialisme. Simpelweg omdat er geen andere economisch systeem is dat in zo’n korte tijd zoveel welvaart genereert voor zoveel mensen.
Reden genoeg voor hard-core marxisten om de koers te verleggen van het economische naar het culturele marxisme. Ook wel Politieke Correctheid genoemd. Mede door het doorslaande succes van het kapitalisme ontstond er steeds minder voedingsbodem voor het marxisme en haar sociale en economische maatregelen.
Doordat steeds meer mensen tot de middenklasse gingen en gaan behoren en zich mede door het kapitalisme steeds meer vrijheid en vrijheden konden veroorloven was en is er geen of onvoldoende zogenaamd proletariaat meer voorhanden. Er ontbreekt simpelweg de noodzaak tot een revolutie en men is blij met de status quo.
Omdat gelovigen nu eenmaal niet rusten voordat de hele wereld onderworpen is aan hun dogma’s vatte men het idee op dan maar een “onderklasse” te creëren. Met name de Frankfurter Schule nam hierin het voortouw. Formeel had men ten doel te “emanciperen” en “ongelijkheid” te bestrijden. Maar dat is formeel alleen zo.
In werkelijkheid had men ten doel onvrede, ontevredenheid en zodoende een voedingsbodem voor sociale onrust, opstootjes en opstanden te creëren. Het enige doel dat men werkelijk nastreefden was het reanimeren van het marxisme in de vorm van een soort neomarxisme en zodoende omverwerping van het systeem.
Met de introductie van het culturele marxisme dienden zich een aantal zaken aan waarvan we nu nog altijd enorme hinder ondervinden. Denk daarbij niet alleen aan inderdaad Politieke Correctheid maar ook cultuurrelativisme en multiculturalisme. Een andere loot aan de stam van het cultureel marxisme is het slachtofferisme.
Het slachtofferisme ontneemt talloze mensen de eigen verantwoordelijkheid omdat men hen aanpraat dat men het “slachtoffer” is of zou zijn van een “oneerlijke maatschappij”. Zo zouden zwarten het slachtoffer zijn van blanken, uitkeringstrekkers het slachtoffer van “rijke” mensen, enzovoort, enzovoort, enzovoort.
Het slachtofferisme (video interview met Dalrymple) en het directe gevolg daarvan, zoals asociaal gedrag, egoïsme en de daaraan verbonden enorme sociale problemen worden qua verantwoordelijkheid verlegd naar andere mensen. Het individu die zich te buiten gaat aan misdragingen is daarvan vrijgesteld.
Men zet zodoende bevolkingsgroepen, zoals negers versus blanken, vrouwen versus mannen en “armen” versus “rijken” tegen elkaar op in de hoop dat er een algemene verelendung ontstaat. Weliswaar niet in economisch opzicht, maar wel in sociaal opzicht. De doelstelling is hetzelfde alleen de bevo
rdering ervan verschilt.
In plaats van dat economische verarmde omstandigheden de “revolutie” genereert stelt men alles in het werk om deze “revolutie” via sociale verarming te bewerkstelligen. Een op zichzelf prima werkend systeem waarin iedereen in basis gelijke kansen heeft wil men zo doelbewust omzeep helpen om het socialisme te bevorderen.
Dat wil overigens niet zeggen dat men het klassieke doel, namelijk het vermoorden van de economie, helemaal terzijde heeft gelegd. Integendeel. Men bewerkt de maatschappij nu van twee kanten. Het arsenaal methoden is welhaast onbeperkt. Van “global warming” tot aan uitzuigen van de economie via het “welfare” systeem.
Ook de huidige economische crisis is het directe gevolg van deze politiek. De zogenaamde “housing bubble” is destijds doelbewust door links gecreëerd via ondermeer de Community Reinvestment Act en talloze andere socialistische maatregelen die op termijn de vrije markt en economie volledig ondergraven.
En dat alles, en dan kom ik even terug op de titel van dit artikel, op basis van een morosofie. Of wel een evident absurde waanwetenschappelijke theorie. Maar dan wel één die globale proporties heeft aangenomen en, als we er geen stokje voor steken ons weldra de kop zal kosten. U bent alvast met dit artikel gewaarschuwd!
Ze werden in alles ondersteund in het ondermijnen van vrije westerse samenlevingen door hun sovjet fascistische geestverwanten.
Meer ‘nuttige idioten’: Perfect: Fake doctor at Dem’s town hall was invited by Che-loving Obama volunteer
Extreemlinkse Obama en Obamacare voorstanders worden gewelddadig en roepen racistische leuzen naar een zwarte man bij een Townhall Meeting t.b.v. Obamacare:
Terug in de tijd waren multiculturalisten en marxisten eigenlijk geboren vijanden. Marx heeft niets van doen met het multiculturalisme daar hij zuiver alleen denkt in produktiemiddelen en arbeid, zoiets als cultuur en of religie zag Marx immers als opium van/voor het volk. Dat aanhangers van het multiculturalisme denken dat ze Marxist zouden kunnen zijn is dan oo een gotspe. Marx heeft in zijn leven weinig gekleurde medemensen gezien en het multiculturalisme is hem vreemd.
Wat dat betreft is Marx maar eenm pauper wat heet een nietszeggende zuipschuit als je hem vergelijkt met iemand als Jose Rizal, ook een filosoof maar ook mens,arts,kunstenaar en helaas ook misbruikt door vooral marxisten. Marx was hooguit een kunstenmaker.